زبون نفهم!

توسط

یادته وقتی حرف گوش نمیکردیم،بزرگ تر ها میگفتن،بچه چقدر تو زبون نفهمی!
بعد ها،میخواستن دعات کنن،میگفتن کاش هیچ وقت،گیر ادم زبون نفهم نیوفتی!
الان میبینم دور و برمو، که هر کی یه جوری، یه زبون نفهم توی زندگیش داره که دوسش داره!
زبون نفهم هایی که،
صدبار بهشون ثابت کردی علاقت رو، ولی اخرشم منتظرن یکی دیگه بیاد دستاشونا بگیره!
اونایی که، واسه بودنشون،
پا گذاشتی رو همه!اما اونا همه رو میبینن جز تو!
اونایی که، هر روز میگی دوست دارم! میگن وظیفته!
اونایی که،بد رفتار کردن،رفتن! ولی بازم یکی داره برای برگشتنشون دعا میکنه رو، زجر میدن!
یه نوع زبون نفهمی حادی هم است!
اینکه،
دل خودت، زبون نفهم میشه!
میبینی، همه تلاشتو کردی!
چیزی کم نزاشتی!
اما، نداریش!
میبینی، وقتی بود
دلتو شکسته!
چشماتو خیس کرده!
از زندگی سیرت کرده!
هر حرفی بهم چسبونده!
ولی،
دل ـِت نمیفهمه!
یه ادم هایی،
سالهاست دارن با دل زبون نفهمشون میجنگن!
اما،
نتونستن شکست اش بدن!
یه جای زندگیشون درد میکنه!
بخشیدن
ولی،
نتونستن فراموش کنن!
بیا
آدم زبون نفهم،قصه کسی نشیم…!

ممکن است بپسندید

نظر دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نمیشود.

*

code